Rola handlu zagranicznego w rozwoju gospodarczym Chin na początku XXI w. Znaczenie dla Polski

Chiny są obecnie najszybciej rozwijającą się gospodarką na świecie. W 2010 roku Państwo Środka wyprzedziło gospodarkę niemiecką w rankingu największych eksporterów i stało się największym eksporterem światowym, zachowując pozycję drugiego importera światowego (po USA).

Od 2001 r. Chiny systematycznie zwiększają swój udział w światowym eksporcie dóbr przetworzonych, w tempie ok. 1% rocznie, osiągając w 2012 r. ponad 11,2% światowego eksportu produktów przetworzonych. Utrzymuje się, że trend wzrostowy najprawdopodobniej utrzyma się w kolejnej dekadzie. Powiązanie importu z eksportem stało się podstawowym założeniem zagranicznej polityki ekonomicznej Chin na początku XXI wieku. Ale czy jest tak nadal?

Głównym celem badawczym projektu jest podjęcie próby analizy i oceny roli handlu zagranicznego we wzroście gospodarczym Chin i na tej podstawie sformułowania wniosków, które mogą być przydatne dla innych krajów, w tym także i dla Polski. W projekcie badawczym postawiona jest hipoteza handlu zagranicznego jako czynnika wzrostu gospodarczego Chin na początku XXI wieku.

Celami szczegółowymi projektu są: zbadanie gospodarki Chin na początku XXI wieku, jej historycznych uwarunkowań i podstaw systemu społeczno-ekonomicznego oraz czynników wzrostu gospodarczego, analiza dynamiki, struktury geograficznej i towarowej oraz makroekonomicznych czynników handlu zagranicznego, zmian międzynarodowej pozycji konkurencyjnej Państwa Środka oraz zbadanie zagranicznej polityki ekonomicznej oraz metod wspierania eksportu i produkcji eksportowej.

Podmiotem badań jest analiza i ocena handlu zagranicznego jako czynnika wzrostu gospodarczego Chin. Zakres czasowy badań obejmuje okres od przystąpienia Chin do The World Trade Organization (WTO) w 2001 r. do końca pierwszej dekady. W projekcie badawczym poruszone będą zagadnienia kilku specjalności ekonomicznych tj. makroekonomii, mikroekonomii i międzynarodowych stosunków gospodarczych.